Z pamiętnika powracającego nauczyciela

07.03.2026 r.

Znów zaczynam. Powrót do szkoły po tylu latach przerwy to bardzo ciekawe i nieco stresujące doświadczenie. Chwilami czuję się jak praktykant, który dopiero zaczyna przygodę z zawodem.

Być może właśnie dlatego dość często wracam myślami do początków mojej pracy. Sobotnia Ewangelia o synu marnotrawnym przywołała we mnie wspomnienie pewnej lekcji z trzecią klasą gimnazjum, kiedy jako studentka drugiego roku odbywałam praktyki na tym etapie edukacji.

Omawiałam z uczniami właśnie tę przypowieść. Pamiętam dokładnie, jak wiele wysiłku wkładałam w to, by przekazać nie tylko tę polonistyczną wiedzę na temat tekstu. Zależało mi także, by uczniowie przy okazji usłyszeli o tym, jak dobry, miłosierny i kochający jest Bóg. Lekcja była bardzo dynamiczna, uczniowie zaangażowani. Oprócz przypowieści wykorzystywaliśmy także obraz Rembrandta "Powrót syna marnotrawnego". Wyjaśnialiśmy symbolikę jego poszczególnych elementów. Wskazałam kontekst historyczny i kulturowy. Wydawało mi się, że osiągnęłam nie tylko cele polonistyczne, ale także te duchowe i uczniowie z pewnością wyniosą z tej lekcji obraz dobrego Boga, który przygarnia grzesznika. Tuż przed dzwonkiem zapytałam więc uczniów: Jak myślicie, czy gdyby syn znów narozrabiał, to ojciec by mu kolejny raz wybaczył? Jakie było moje zaskoczenie, gdy jeden z chłopców odpowiedział z pełnym przekonaniem w głosie: "Gdzie tam! Ileż można? I tak się synowi raz upiekło!"

Gdy w sobotę słuchałam tej Ewangelii i wrócił do mnie ten szkolny obraz, pomyślałam, że często tak jest z nami. Znamy tę przypowieść. Wielokrotnie mieliśmy okazję posłuchać jej treści i tysiąca interpretacji. A jednocześnie tak trudno nam jest przyjąć, że Bóg naprawdę wybacza wielokrotnie, nieskończenie wiele razy, jeśli widzi choć cień skruchy i żalu. Może właśnie tę prawdę trzeba nam sobie na nowo przyswoić. Ale tak naprawdę. Byśmy nie wypowiadali na swój temat opinii podobnych do tej, jaką wygłosił ten zaangażowany w lekcję gimnazjalista. Może ten Wielki Post będzie czasem wielkich powrotów.

Renata Grzelczyk